W niedzielę Michael Steele, niedawno wybrany szef RNC (Krajowy Komitet Partii Republikańskiej) czyli oficjalny szef struktur partyjnych ośmielił się skrytykować Rusha i jego program na antenie CNN (video poniżej)

Efekt był łatwy do przewidzenia – Limbaugh zagroził wezwaniem swoich słuchaczy do bojkotu dotacji na rzecz RNC i Steele w ciągu 24 godzin przeprosił kontrowersyjnego publicystę. Jak łatwo się  domyśleć nie wpłynęło  to dobrze na wizerunek szefa RNC. Stąd też pomysł na serwis w którym absolutnie każdy może przeprosić Rusha – w ten prosty sposób  Demokraci podkreślają w ten sposób słabość polityków GOP. Steele nie jest bowiem pierwszym członkiem GOP który musiał wycofać swoje słowa skierowane pod adresem gwiazdy prawicowego talk-radio.  Mam dziwne wrażenie że nie jest też ostatnim…

Wydaje się więc, że debata jednak zostanie przeprowadzona zgodnie z planem. Jej tematem ma być polityka miedzynarodowa, ale oczywiste jest, że w obecnej sytuacji jej fragment będzie poświęcony kryzysowi na rynkach finansowych.

Wczoraj McCain debaty nie chciał. Dziś okazało się – dzięki przeciekom ze sztabu Obamy (które niewątpliwie pojawiły się by wzmocnić presję) – że nawet jeśli McCain nie przyjedzie, Obama może udzielić wywiadu moderatorowi debaty Jimowi Lehrerowi i/lub odpowiadać na pytania wyborców zgromadzonych w sali.

Byłaby to pierwsza w historii debata prezydencka z udziałem tylko jednego kandydata. W obecnej sytuacji jednak wszystko jest możliwe :]

Kto chce otrzymać taką wiadomość, musi podać swój numer telefonu, mail i kod pocztowy na stronie “First To Know”

Ta dość niekonwencjonalna metoda dobrze oddaje filozofię kampanii Obamy. Wysyłają informację smsem, można ominąć media tradycyjne, i dotrzeć bezpośrednio do każdej osoby która tego chce – do każdego członka “ruchu” (“movement”, stwierdzenie bardzo często pojawiające się w oficjalnych mailach i materiałach prasowych kampanii).  W ten sposób stawarzane jest wrażenie personalności, co z całą pewnością może wzmocnić przekonanie zwolenników senatora z Illinois że warto inwestować w niego czas i pieniądze.

Obama : Message to Puerto Rico

Obama : He Understands Us

Hillary “17 Million”

Hillary “Only One”

Spotkanie było transmitowane na żywo przez wszystkie najważniejsze sieci. Posiedzenie było otwarte dla publiczności. Obama poprosił swoich zwolenników o zachowanie spokoju i powstrzymanie się od hałaśliwych demonstracji. Clinton…wręcz przeciwnie. Oto jedna ze zwolenniczek Clinton, nagrana przez autora bloga firedoglake.com

Cytat wieczoru ” McCain będzie następnym prezydentem USA”.

No i znowu bloger wyciąga najciekawsze rzeczy :)

Olbermann zawsze zapowiada “Komentarze Specjalne” na blogu dailykos – jest jednym z niewielu liczących się dziennikarzy politycznych którzy tam regularnie pisują. Warto też zauważyć, że monolog kończy się słynną frazą “good night and good luck” (dobranoc i powodzenia), wypowiadaną przez legendarnego dziennikarza Edwarda R. Murrowa w czasie jego medialnej wojny z Josephem McCarthym w latach 50tych.

]]> http://www.spinroom.pl/?feed=rss2&p=61 0 http://www.spinroom.pl/?p=59 http://www.spinroom.pl/?p=59#comments Thu, 22 May 2008 23:01:43 +0000 kolanko http://www.spinroom.pl/?p=59 Zbliżający się nieuchronnie koniec prawyborów u Demokratów będzie miał kilka smutnych konsekwencji. Jedną z nich jest z całą pewnością koniec wystąpień w TV wielu wielu niezwykle ciekawych osób, takich na przykład jak Terry McAuliffe, czyli jeden z najbardziej niezłomnych i najwierniejszych zwolenników Hillary Clinton.

McAuliffe, szef Komitetu Krajowego Partii Demokratycznej (Democratic National Comittee) w latach 2001-2005 zajmuje obecnie prominentną pozycje w sztabie Hillary, odpowiada m.in. za finanse i zbieranie funduszy. Jednak oprócz tego, McAuliffe jest bardzo aktywny medialnie. Podczas każdej nocy wyborczej bez wytchnienia udziela wywiadów wszystkim możliwym stacjom TV. Znany ze swojego optymizmu i tupetu McAuliffe szybko stał się głównym wrogiem wszystkich zwolenników Obamy, wypowiadających się na forach i blogach.

McAuliffe potrafi wygrać pojedynek na słowa z każdym dziennikarzem. Bez ustanku, z niezwykłą precyzją powtarza przyjętą wcześniej linie argumentacji np. dotyczące Florydy i Michigan. To on odpowiada w dużej mierze za wykreowanie wizerunku Hillary jako “wojownika”, co ładnie widać na znalezionym przeze mnie na blogu TalkinPoints Memo montażu jego największych “hitów”.

“Niektórzy komentatorzy, oczywiście nie Wy, przedwcześnie ogłosili koniec wyścigu” – te słowa McAuliffe kierował do niemal każdego komentatora z którym rozmawiał w TV. “Wygramy”, “Nie ma rzeczy niemożliwych”, “Hilary jest wojownikiem”, “Niech wyborcy zadecydują, nie gadające głowy w TV” “Dajcie ludziom głosować”.”Dziś odnieśliśmy wielkie zwycięstwo” itd.

W ten sposób właśnie kampania Hillary buduje – z większym lub mniejszym powodzeniem swoją narrację medialną, przez powtarzanie identycznych, ustalonych wcześniej tzw. “talking points”. Tak samo postępuje – tyle że z właściwym sobie temperamentem – McAuliffe, podobnie jak każdy zwolennik czy członek sztabu Hillary który występuje w TV. Oczywiście te same metody stosują wszyscy kandydaci, ale niewielu sztabowców robi to z takim wdziękiem (i bezczelnością) jak McAuliffe.

Będzie mi go brakowało.

Na początek Hillary i “Strongest Plan” z udziałem Joe Wilson i Valerie Plame Wilson, czyli bohaterów afer “Plamegate” z 2003 roku.

Hillary kreuje się na osobę walczącą z lobbystami w spocie “Level”

I jeszcze mała ciekawostka – spot radiowy.

Najważniejsze zdanie

” W Waszyngtonie niektórzy mówią, że prawybory w Zachodniej Wirginii nie mają znaczenia. Dziś możemy im pokazać. Możemy wybrać prezydenta”

Natomiast John McCain kontynuuje budowanie swojego wizerunku jako “innego-niż-cała-reszta” Republikanina poprzez spot “A Better Way” w którym porusza kwestię walki ze zmianami klimatu, dodatkowo uznając je za sprawę “bezpieczeństwa narodowego” czyli obszar na którym ma najwięcej do powiedzenia. Sprytnie.

I wreszcie “Coal” przygotowany przez sztab Baracka Obamy na potrzeby kampanii w Wirginii Zachodniej. Co ciekawe, w przeciwieństwie do wszystkich innych spotów, nie został opublikowany na oficjalnym kanale youtube kampanii senatora z Illinois.

Wtorkowe prawybory w Indianie i Płn.Karolinie okazały się decydujące dla rozstrzygniecia epickiego starcia między Hillary a Obamą. Teraz jedyne co pozostało do wyjaśnienia to kiedy Clinton się wycofa oraz czy uda jej się wytargować dla siebie wiceprezydenturę. Jednak matematycznie rzecz biorąc losy nominacji były jasne bardzo dawno temu – zarówno zwycięstwa w Pennsylwani czy w Ohio i Teksasie nie dawały Hillary szans na dogonienie Obamy w liczbie delegatów.

Co więc się zmieniło? Otóż w czasie wtorkowej nocy media dostały wreszcie możliwość ogłoszenia tego o czym wszyscy wiedzieli – że gra się skończyła. Obama cały czas, nawet przegrywając, coraz silniej trzymał Hillary w szachu – liczba delegatów do wzięcia stale się zmniejszała. Teraz jednak media dostały szansę na zagranie mata.

Do tego przyczyniła się sama Hillary. W piątek powiedziała, że Płn.Karolina „zmieni oblicze gry”. Z rozkłady wystąpień w obu stanach widać wyraźnie, że sztab Hillary liczył na możliwość osiągnięcia zadowalającego rezultatu, przez co większość spotkań z wyborcami Bill i Hillary w weekend miała miejsce w Płn. Karolinie. Była to gra va banque, gra o wszystko.

Równie ważne były sondaże. Niektóre z nich – np. zrobiony przez uznaną pracownię SurveyUSA wskazywał tylko 5 procentową różnicę na korzyść Obamy w Płn. Karolinie. Taki rezultat w połączeniu z wysokim zwycięstwem w Indianie dałby Hillary realną możliwość zmiany narracji medialnej jej korzyść. Oczekiwanie zostały ustawione bardzo wysoko. I to okazało się zabójcze.

Stało się dokładnie odwrotnie. Wydarzenia nocy z wtorku na środę rozwijały się wybitnie nie po myśli senator z Nowego Yorku i jej sztabu. Najpierw – o 1.00 czasu polskiego – nie było natychmiastowego ogłoszenia zwycięstwa w Indianie. Wyniki z tego stanu zaczęły spływać – i przewaga Hillary topniała z każdym procentem zliczonych głosów. Wynikało to z tego, iż rejony wiejskie, gdzie odniosła zdecydowane zwycięstwo raportowały swoje wyniki wcześniej, a miejskie – gdzie przewagę miał Obama – późnej. Natomiast natychmiast po zamknięciu lokali wyborczy w Płn. Karolinie wszystkie sieci zgodnie ogłosiły triumf Obamy w tym stanie co oznaczało że różnica głosów na jego korzyść przekracza 10%. Obama wygłosił mowę zwycięstwa, tymczasem liczenie głosów w Indianie wciąż trwało, a różnica zmniejszyła się do 2%. Już wtedy było wiadomo, że nie zwiększy się w znaczący sposób. Hillary ze względu na późną porę i spadającą oglądalność została zmuszona do wygłoszenia swojego przemówienie w niezwykle trudnej sytuacji.

I to był koniec. Na MSNBC, główny dziennikarz polityczny tej stacji Tim Russert i jeden z najważniejszych dziennikarzy politycznych kraju dokonał coup de grace :

Bardzo szybko podchwycili to inni. Matt Drudge, szef i twórca bardzo wpływowej strony Drudge Report, z której korzysta cała polityczna i dziennikarska elita Waszyngtonu, napisał nagłówek „Nominowany” ze zdjęciem Obamy powyżej. Ładnie podsumowuje to ten materiał CBS.

Hilary nie ma już możliwości odwrócenia tej narracji. Teraz gra toczy się tylko o to, w jakim stylu odejdzie.

Zaczęło się od spotu Hillary “Cost” :

Oto odpowiedź Obamy “Truth”

I ostra replika Hillary “Trouble” w której poruszono też wątek kryzysu na rynku nieruchomości.

Kontratak Obamy, w 100% negatywny spot “Hometown” w którym Hillary oskarżana jest o prowadzenie negatywnej kampanii (sic!)

I wreszcie “What Happened”, czyli wersja “Hometown” w wydaniu Hillary :

Oprócz tego kandydaci emitowali też niektóre ze swoich wcześniejszych spotów z Pennsylwanii oraz nowe klipu biograficzne.

Obama “Oppurtunity” :

i Hillary “Dreams” :